Σχολιάστε

Εργασιακά παράλογα

Τα παρακάτω κείμενο που ακολουθεί δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας αλλά πραγματικό γεγονός και αρνητικό βίωμα: Πριν δύο μέρες σταμάτησα να εργάζομαι. Μετά το τέλος της βάρδιας μού είπαν ότι δε με χρειάζονται πια. Αν ήθελα μεροκάματο να πήγαινα την Καθαρά Δευτέρα διότι τότε θα με χρειάζονταν. Και μπαίνω στο ψητό…

18 Ιουνίου 2010 ξεκίνησε τη λειτουργία του το μεζεδοπωλείο στο οποίο άρχισα να εργάζομαι. Αξιοσημείωτον είναι το γεγονός πως ουδείς εκ των εργαζομένων σε αυτό δεν προσλήφθηκε ή ασφαλίστηκε (και ούτε πρόκειται), μηδενός εξαιρουμένου, ακόμη και της αφεντιάς μου που ανήκω στην οικογένεια όπως μου είπαν και για αυτό με διάλεξαν. Η άδεια λειτουργίας του καταστήματος είναι στο όνομα του γαμπρού μου. Ο πατέρας του επειδή έβαλε χρήματα για να ανοίξει το κατάστημα, εξακολουθεί από τότε να έχει τη διαχείριση (εν γνώσει του γαμπρού μου) διότι θέλει να βγάλει τα χρήματα που τσόνταρε και έπειτα να αποχωρήσει.

Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου πήγαινα στο μαγαζί με το μοναδικό μέσο μεταφοράς που διαθέτω, το ποδήλατό μου. Να τονίσω πως διαμένω στη Γλυφάδα και το κατάστημα βρίσκεται στο Νέο Φάληρο, που σημαίνει πως έκανα μια απόσταση της τάξεως των 32 χιλιομέτρων μετ’ επιστροφής. Ο καιρός έκτοτε άλλαξε, έκανε κρύο και έπαψα να πηγαίνω με αυτό. Συμφωνήσαμε να φεύγω στις 23:30 για να προλαβαίνω τα τελευταία μέσα μεταφοράς: τροχιόδρομος (τραμ) και λεωφορείο (γραμμή Α1).

Αρχές Δεκεμβρίου μου είπαν πως δεν τους βολεύει να φεύγω την ώρα που ανέφερα διότι το μαγαζί θα έμενε χωρίς σερβιτόρο (από την έναρξη λειτουργίας μέχρι τότε, ήμουν ο μοναδικός σερβιτόρος που είχε το κατάστημα). Συνεπεία αυτού θα μου μείωναν μέρες και χρήματα για να φέρουν δεύτερο άτομο για κλείσιμο. Από έξι μέρες αρχικώς που δούλευα έπεσα στις τέσσερις, από τέσσερις τρεις μέχρι προχθές.

Σε συνομιλία με το γαμπρό μου, του τόνισα πως την Καθαρά Δευτέρα για να δουλέψω, θέλω μεροκάματο €45 αντί €30 που έπαιρνα συνήθως διότι δεν είναι δυνατόν να πήγαινα να βγάλω όλη τη δουλειά για 10 ώρες, να οικονομήσει το χιλιάρικο μαύρα χρήματα ο πατέρας του διότι αποδείξεις δεν κόβει και να φύγω ενώ θα έχω ξεσκιστεί με €30, αργία κιόλας! Του τόνισα πως δεν τίθεται θέμα αν ο πατέρας του δεν είναι διατεθειμένος να τα δώσει αφού ούτως ή άλλως κάθομαι σα μέρα που είναι.

Προχθές λοιπόν μου είπαν να μην ξαναπάω. Κάλεσα το γαμπρό μου, του ανέφερα το περιστατικό και του ζήτησα να μου πει με επιχειρήματα και να με πείσει γιατί να μην τους καταγγείλω στο Ι.Κ.Α, στην επιθεώρηση εργασίας να διεκδικήσω δώρα, άδειες, παντός είδους προσαυξήσεις κ.α. Απάντηση δεν πρόκειται να λάβω υποτίθεται διότι εμπλέκονται οι δύο οικογένειες στη μέση, η αδελφή μου και ο γαμπρός μου ως ρόλοι κλειδιά, κ.α.

Συμπέρασμα: με συγγενείς και φίλους δουλειές δεν κάνεις. Κανονικώς θα έπρεπε να προχωρήσω σε όλες τις καταγγελίες που θα μπορούσα να κάνω αλλά την αδελφή μου σκέπτομαι και κανέναν άλλο. Εσείς όμως φίλοι μου, ίσως κάποιοι από εσάς να έχετε περάσει κάτι αντίστοιχο, προχωρήστε σε όλα. Είναι ο μόνος τρόπος άμυνας απέναντι στην ασυδοσία και κάθε είδους αυθαιρεσία των εργοδοτών (ευελπιστώ να μην ακούγομαι σαν οπαδός του Κ.Κ.Ε!). Καλή δύναμη…

Advertisements
Σχολιάστε

Σκέψεις σκόρπιες, διάφορες.

Πάει καιρός που έχω να ασχοληθώ με το ιστολόγιο. Ίσως, αρχικώς, να ήταν ενθουσιασμός το όλον εγχείρημα. Για να είμαι ειλικρινής, γράφω διότι δεν έχω κάτι εναλλακτικό τούτη την ώρα να κάνω. Τις σειρές που «κατεβάζει» ένας φίλος, τις έχω ήδη δει, μόλις γύρισα από βόλτα και διάθεση για να διαβάσω το εξωσχολικό μου βιβλίο ή της σχολής δεν υπάρχει. Γενικώς, δεν υπάρχει διάθεση για διάβασμα τον τελευταίο καιρό αλλά το «παλεύω» (άλλη μια λέξη που δε μου αρέσει να χρησιμοποιώ αλλά, ενίοτε, και πάντοτε αυθορμήτως, εκστομίζω, κατάλοιπο της στρατευσίμου περιόδου).

Παρεπιπτόντως,  μιας και ανέφερα τη σχολή, ταλαιπωρώ τον εαυτό μου με ένα μάθημα για το πτυχίο, τρεις εξεταστικές περιόδους τώρα, μα, ανεπιτυχώς εξετάζομαι. Παρηγοριά το γεγονός πως αναντίρρητα, εκφράζω και άλλους συσπουδαστές εκεί έξω.

Για να επιστρέψω στο ιστολόγιο, υποτίθεται πως θα ασχολιόμουν με το αενάως σεβαστόν Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Ευλόγως, και όχι αδίκως, αναρωτιέμαι και εγώ ακόμη, γιατί το παράτησα. Δε θα κρυφτώ πίσω από δικαιολογίες του τύπου «εδώ ο κόσμος καίγεται, με ιστολόγια θα ασχολιόμεθα», αλλά με πάσα ειλικρίνεια, μπέσα όπως μου αρέσει να λέω, οι συνθήκες και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα αφαίρεσαν το ενδιαφέρον μου. Τα λοιπά όπως, δεν είχα διαθέσιμο χρόνο, δούλευα πολλές ώρες κ.α., συγγνώμη κιόλας αλλά βλακείες! Επίσης, είναι ένα θέμα με το οποίο παρά το γεγονός πως αφορά το μέλλον του Ελληνισμού στο σύνολό του, αρκετοί συνάδελφοι «μπλόγκερς», κοινώς, γράφουν γι’ αυτό. Πέραν τούτου, για τις καλύτερες πληροφορίες για το προαναφερθέν θέμα, θα ήταν καλύτερο, ο καθείς ενδιαφερόμενος να ανατρέχει στην επίσημο ιστοσελίδα του Πατριαρχείου που είναι η εξής : http://www.ec-patr.org/.

Εμείς θα τα ξαναπούμε λίαν συντόμως, το υπόσχομαι.

Σχολιάστε

Μεγάλη Τρίτη: «Κύριε…Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων»

Το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης ψάλλεται στις εκκλησίες ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης. Το τελευταίο τροπάριο στην ακολουθία είναι της ευσεβούς και λογίας ποιήτριας του Βυζαντίου Κασσιανής. “Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη, μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει…”.

Η μοναχή Κασσιανή, ή Κασσία, ή Ικασία, γεννήθηκε περίπου στα 810 μ.Χ και συμμετείχε στην αντίσταση κατά των εικονομάχων. Η πένα της, που ήταν απαράμιλλη, συνέτεινε στο να επισκιαστούν οι σύγχρονές της υμνογράφοι- μελωδοί. Θεωρείται η πλέον επιφανής γυναίκα μελωδός στο Βυζάντιο.

Η Κασσιανή πριν γίνει μοναχή, ήταν ανάμεσα στις παρθένες ευγενικής καταγωγής που συνάντησε ο Θεόφιλος για να επιλέξει ανάμεσά τους την μέλλουσα σύζυγό του. «Εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα» (από τη γυναίκα πηγάζουν τα κακά) της είπε ο αυτοκράτορας, έχοντας υπόψη του την Εύα. Εκείνη είχε άποψη και την είπε: «αλλ’ ως εκ γυναικός πηγάζει τα κρείτω» του απάντησε (αλλά και από τη γυναίκα πηγάζουν τα καλά) έχοντας στο νου της την Παναγία.

Αυτή όμως η πράγματι έξυπνη απάντηση χαρακτηρίσθηκε από τον Θεόφιλο ότι περιείχε και κάποια προπέτεια και επιπολαιότητα, οπότε έδωσε το μήλο στην επίσης ωραία, αλλά και σεμνή Θεοδώρα.

Η Κασσιανή απογοητεύθηκε από την αποτυχία της και πήρε την απόφαση να αποτραβηχτή από τον κόσμο και να μονάση. Έκτισε με δικά της χρήματα ένα μοναστήρι, που πήρε αργότερα το όνομά της, ντύθηκε το μοναχικό σχήμα και αφιερώθηκε στη λατρεία του Χριστού και στην ποίηση, συνδυάζοντας έτσι τη βαθειά ευσέβεια και την κλίση της στα γράμματα. Λέγεται μάλιστα ότι μετά την αποτυχία της είπε: «Επειδή δεν έγινα βασίλισσα του προσκαίρου τούτου κόσμου, θα γίνω υπήκοος της αιωνίας Βασιλείας του Χριστού».

Λέγεται ότι ο έρωτα του Θεόφιλου με την Κασσιανή δεν έσβησε ποτέ και υπάρχει ένας θρύλος σχετικός με το Τροπάριο: εκείνη ήταν στη μονή και το έγραφε, οπότε έμαθε ότι έρχεται ο βασιλιάς. Όταν άκουσε τα βήματά του, έφυγε, αφήνοντάς το μισοτελειωμένο.

Τότε εκείνος πήρε το φτερό, το βούτηξε στη μελάνη και έγραψε επάνω στο αναλόγιό της, συμπληρώνοντας το ποίημα: «ων εν τω παραδείσω Εύα το δειλινόν, κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη» (ενώ ήταν στον Παράδεισο η Εύα το δειλινό, άκουσε κρότο και κρύφτηκε από φόβο).

Εκείνη δεν διέγραψε τη φράση, αντίθετα συνέχισε και ολοκλήρωσε το έργο της. Κατά τον Βυζαντινολόγο Κρουμβάχερ: «H Κασσιανή ήταν μία εξαίρετη μορφή και ότι το έργο της το διακρίνει ισχυρά πρωτοβουλία, βαθεία μόρφωσις, αυτοπεποίθησις και παρρησία. Πολύ συναίσθημα και βαθεία θεοσέβεια». Και ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης αναφερόμενος στο έργο της είπε : «Το χαρακτηρίζει γλυκύτης μέλους ακορέστου».

Το Τροπάριο της Κασσιανής

Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σήν αισθομένη Θεότητα μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.

Οίμοι! λέγουσα, οτι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος ερως της αμαρτίας.

Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων, ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει.

Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις ων εν τω Παραδείσω Εύα το δειλινόν κρότον τοις ώσιν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη.

Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μη με την σήν δούλην παρίδης, Ο αμέτρητον έχων το έλεος.

Σχολιάστε

Το Πασχαλινό μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Χριστός ανέστη!

Ευφρόσυνος και φωτεινή ανέτειλε και πάλιν  η αγία ημέρα του Πάσχα και σκορπίζει χαράν, παρηγορίαν, αγαλλίασιν και βεβαίαν ελπίδα ζωής εις όλους τους πιστούς, παρά την επικρατούσαν ανά τον κόσμον βαρείαν ατμόσφαιραν εξ αιτίας της πολυδιαστάτου κρίσεως, με όλας τας γνωστάς οδυνηράς επιπτώσεις της εις τον καθημερινόν βίον της ανθρωπότητος.

Ανέστη  εκ του Τάφου ο Χριστός, ο  Θεάνθρωπος, και μαζί Του ανέστη ο άνθρωπος! Η καταδυναστεία  του θανάτου αποτελεί παρελθόν. Η απελπισία της αιχμαλωσίας του άδου παρήλθεν ανεπιστρεπτί.

Ο μόνος Ισχυρός και Χορηγός της ζωής, αφού ανέλαβεν εθελουσίως δια της Ενσαρκώσεώς Του όλην την δυστυχίαν της φύσεώς μας και το ίδιον το κεφάλαιόν της, τον θάνατον, ήδη «τον άδην ενέκρωσε τη αστραπή της Θεότητος» και εχάρισεν εις τον άνθρωπον ζωήν και «περισσόν» ζωής.

Αυτήν την περίσσειαν ζωής, την οποίαν ο Αναστάς εχάρισεν εις ημάς, δεν παύει να συκοφαντή και να διαβάλη πάντοτε με συνέπειαν προς το όνομά του ο διάβολος, καίτοι απονευρωμένος πλέον και εντελώς ανίσχυρος και καταγέλαστος.

Την συκοφαντεί με την εις τον κόσμον επικρατούσαν ακόμη «ύβριν», τόσον έναντι του Θεού, όσον και έναντι του συνανθρώπου και της όλης κτίσεως. Την διαβάλλει με την εισέτι υφισταμένην εντός ημών «αρχαίαν σκωρίαν» της αμαρτητικής ροπής, την οποίαν καταλλήλως πάντοτε εκμεταλλεύεται, προσπαθών να μας παγιδεύση είτε εις την έμπρακτον αμαρτίαν, είτε εις την περί την πίστιν πλάνην.

Η «ύβρις» είναι απότοκον της «σκωρίας» εκείνης και αμφότεραι συναποτελούν το απαίσιον ζεύγος των ευθυνομένων δια την διατάραξιν των σχέσεών μας προς εαυτούς, προς αλλήλους, προς τον Θεόν και προς όλην την Δημιουργίαν.

Είναι, κατά ταύτα, αδήριτος ανάγκη να αποκαθάρωμεν την σκωρίαν εκείνην μετά πάσης προσοχής και επιμελείας, ώστε να λάμψη άπλετον το ζωοποιόν φως του Αναστάντος Χριστού εις τον νουν, εις την ψυχήν και εις το σώμα μας, να απομακρύνη το σκότος της ύβρεως και να εκχυθή το «περισσόν» της ζωής εις τον κόσμον όλον.

Τούτο δεν δύναται να επιτευχθή ούτε δια της φιλοσοφίας, ούτε δια της επιστήμης, ούτε δια της τέχνης, ούτε δια της τεχνικής, ούτε δια τινος ιδεολογίας, ει μη μόνον δια της πίστεως εις τον μέχρι Παθών και Σταυρού και Τάφου και ταμείων του άδου συγκαταβάντα και εκ νεκρών Αναστάντα Θεάνθρωπον Ιησούν Χριστόν, εκφραζομένης δια μυστηριακής εκκλησιαστικής ζωής και εμπόνου και συστηματικού πνευματικού αγώνος. Η Εκκλησία, ως το Σώμα του Χριστού, ζη αδιαλείπτως και εις τους αιώνας το θαύμα της Αναστάσεως, και δια των αγίων Μυστηρίων της, της Θεολογίας και της πρακτικής διδασκαλίας της, μας δίδει την δυνατότητα να μεταλάβωμεν του θαύματος, να μετάσχωμεν της νίκης κατά του θανάτου, να γίνωμεν τέκνα φωτόμορφα της Αναστάσεως και αληθώς «θείας κοινωνοί φύσεως», όπως συνέβη και συμβαίνει με όλους τους Αγίους.

Η εις τα βάθη της καρδίας ημών φυομένη κακοβότανος και ακανθηρά δέσμη των παθών, η λιπαινομένη εκ της σκωρίας του εν ημίν «παλαιού ανθρώπου», είναι επάναγκες να μεταμορφωθή το συντομώτερον εν Χριστώ, δια του Χριστού και χάριν του Χριστού και των περί ημάς ζωντανών εικόνων Του, δηλ. των συνανθρώπων μας, εις ανθοδέσμην αρετών, αγιασμού και δικαιοσύνης. Ούτω, ο ιερός υμνογράφος επικαίρως ψάλλει: «Δικαιοσύνης εσθήτα περιβαλλόμενοι λευκήν υπέρ χιόνα, τη παρούση του Πάσχα ημέρα ευφρανθώμεν, εν η ο Χριστός, δικαιοσύνης ως ήλιος εκ των νεκρών ανατείλας, πάντας ημάς αφθαρσία κατεφαίδρυνεν».

Το λευκόν ένδυμα της δικαιοσύνης μας εδόθη συμβολικώς κατά το άγιον Βάπτισμα και καλούμεθα δια της διαρκούς μετανοίας, των χαροποιών δακρύων, της αδιαλείπτου προσευχής, του περιορισμού των επιθυμιών, της υπομονής εις τα οδυνηρά του βίου και της ανυποχωρήτου προσπαθείας προς πρακτικήν εφαρμογήν πασών των εντολών του Θεού και μάλιστα της κεφαλαιώδους εντολής της αγάπης, να το ανακαθάρωμεν, μετέχοντες ούτως εις την σταυρικήν κένωσιν του Θεανθρώπου, ώστε να έλθη η πασχάλιος ευφροσύνη, το φαιδρόν αναστάσιμον φως και η σωτηρία εις την ζωήν μας και εις τον περί ημάς κόσμον.

Ταύτα από του πάντοτε εν τη δοκιμασία  της Μεγάλης Παρασκευής, αλλά και εν τω φωτί και τη χαροποιώ εμπειρία της Αναστάσεως, υπάρχοντος Φαναρίου εορτίως γράφοντες και την στοργήν της Μητρός Εκκλησίας διερμηνεύοντες, ευχόμεθα ολοψύχως πάσαν παρά του εκ νεκρών Αναστάντος Αρχηγού της Ζωής σωτήριον δωρεάν και πασχάλιον ευλογίαν.

Άγιον Πασχα 2010

+ Ο Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρός Χριστόν Αναστάντα

ευχέτης πάντων υμών

Σχολιάστε

Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως είναι ο υπαρκτός (ιστορικά ενεργός)  και αποδεδειγμένα λειτουργικός θεσμός που διασώζει (με αδιάκοπη ιστορική συνέχεια δεκαεπτά αιώνων) τη φανέρωση και μαρτυρία της ελληνικής οικουμενικότητας. Η επιβίωσή του είναι συνάρτηση της οικουμενικότητάς του: δηλαδή της εκκλησιαστικής του ελληνικότητας, που δεν έχει τίποτε να κάνει με τον ελλαδικό εθνικισμό η φυλετισμό.

Ελέγχοντας η Τουρκία (μέχρι πνιγμού) το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, ελέγχει τον θεσμικό (εν λειτουργία) άξονα της ελληνικής οικουμενικότητας: ενεργού παρουσίας στον διεθνή χώρο της διαχρονικής συνέχειας του ελληνικού πολιτισμού.

Η εμπειρία υποχρεώνει να δεχτούμε, ανεξάρτητα από ιδεολογικές επιλογές, ότι έμπρακτη προϋπόθεση πολιτιστικής συνοχής και συνείδησης του Ελληνισμού της διασποράς παραμένει η εκκλησιαστική του ενότητα. Ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να σωθεί ιστορικά ο θεσμός καθεαυτόν, αλλά να σωθεί ο θεσμός ως φορέας της ελληνικής εκκλησιαστικής οικουμενικότητας. Το πρώτο που απαιτείται είναι η κατάργηση του αυτοκεφάλου της ελλαδικής Εκκλησίας και η εκκλησιαστική ενοποίησή του Ελληνισμού υπό το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Σχολιάστε

Οδηγίες προς …ναυτιλομένους!

10 ΛΑΘΗ ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΕΥΡΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
 Τα πιο εξωφρενικά λάθη των υποψηφίων στις συνεντεύξεις για εύρεση εργασίας, σύμφωνα με τους διευθυντές προσλήψεων και τους επαγγελματίες ανθρώπινου δυναμικού στη χώρα μας, κατέγραψε η ανάλογη έρευνα που πραγματοποιήθηκε.

Τα δέκα κορυφαία λάθη της περασμένης χρονιάς, σύμφωνα με τον κατάλογο, είναι :

· Ο υποψήφιος ρώτησε το συνεντευξιαστή, πόσο θα διαρκούσε η συνέντευξη, επειδή έπαιζε η αγαπημένη του ποδοσφαιρική ομάδα και ο αγώνας μεταδίδονταν από την τηλεόραση.

· Ο υποψήφιος είπε στο συνεντευξιαστή ότι θα έμενε στην εταιρεία μέχρι να βρεί κάτι καλύτερο.

· Ο υποψήφιος συνοδευόταν από τη μητέρα του στη συνέντευξη.

· Ο υποψήφιος δήλωσε ότι δεν είχε κανένα απολύτως ενδιαφέρον ή χόμπι.

· Ο υποψήφιος μιλούσε στο κινητό του στη διάρκεια της συνέντευξης.

· Όταν ρωτήθηκε ο υποψήφιος δεν θυμόταν που είχε εκπαιδευτεί.

· Ο υποψήφιος προσπάθησε να θέσει κανόνες στη συνέντευξη.

· Ο υποψήφιος βωμολοχούσε στη διάρκεια της συνέντευξης.

· Ο υποψήφιος γνωστοποίησε πληροφορίες από την προηγούμενη εργασία που ήταν εμπιστευτικές.

· Ο υποψήφιος ήθελε να εργαστεί τέσσερις ώρες την ημέρα αντί για οκτώ, αλλά ήθελε να λαμβάνει τον ίδιο μισθό.

Εκτός από τις πιο ασυνήθιστες γκάφες, οι εργοδότες ρωτήθηκαν, επίσης, ποια ήταν τα πιο συνηθισμένα και επιζήμια λάθη στα οποία υπέπεσαν οι υποψήφιοι στη διάρκεια της μιας συνέντευξης. Το 73% των διευθυντών προσλήψεων ανέφεραν ότι το πιο επιζήμιο λάθος που μπορεί να κάνει ένας υποψήφιος σε μια συνέντευξη είναι να δείχνει αδιαφορία.

Η αλαζονική διάθεση κατατάχθηκε δεύτερη με 54% και τα αρνητικά σχόλια για τον τωρινό η κάποιον προηγούμενο εργοδότη κατέλαβαν την Τρίτη θέση με 46%. Στα υπόλοιπα λάθη συγκαταλέγονταν η μη διατύπωση καλών ερωτήσεων (33%), η ανάρμοστη ενδυμασία (31%) και η μη παροχή συγκεκριμένων απαντήσεων (26%).

«Οι συνεντεύξεις δίνουν στους εργοδότες την ευκαιρία να αντιληφθούν πως θα είναι πραγματικά η συνεργασία με κάποιον υποψήφιο, πως αντιδρά υπό πίεση, τι τον παρακινεί και πως αλληλεπιδρά με τους άλλους» δήλωσε ο Θεόφιλος Βασιλείαδης, διευθύνων σύμβουλος του Kariera.gr. «Η υπερβολικά αρνητική στάση του υποψηφίου, η έλλειψη προετοιμασίας για τη συνέντευξη ή αν σαστίζει εύκολα, όλα αποτελούν προειδοποίηση για τον εργοδότη. Ενημερωθείτε για την εταιρεία, εξασκηθείτε στις απαντήσεις σε πιθανές ερωτήσεις και φροντίστε ώστε η συμπεριφορά σας να είναι πάντα επαγγελματική».

Προτάσεις επιτυχίας

Για επιτυχημένες συνεντεύξεις το Kariera.gr προτείνει να :Προετοιμαστείτε :Μην αποκαλύπτετε προσωπικές πληροφορίες :Να είστε ειλικρινείς :Προετοιμαστείτε για αυτές τις συνηθισμένες ερωτήσεις ανοιχτού τύπου:Μην είστε αρνητικοί :

όσο και αν σας δελεάζει η ιδέα να μοιραστείτε το ποσό δεινοπαθήσατε σε προηγούμενες θέσεις η πόσο πολύ σας παρακινεί ο συνεντευξιαστής να το κάνετε αρνητικά σχόλια για κάποιον προηγούμενο εργοδότη. Ο συνεντευξιαστής θα υποθέσει ότι υπάρχουν πολλές πιθανότητες να κακολογήσετε και την εταιρεία του στο μέλλον. «Μιλήστε μου για τον εαυτό σας», «Γιατί θέλετε να εργαστείτε εδώ;», «Τι σας παρακινεί;» Αυτές οι ερωτήσεις μπορεί να φαίνονται εύκολες, αλλά είναι τόσο ευρείες, οι υποψήφιοι μπορούν να πέσουν στην παγίδα, αν δε γνωρίζουν πώς να ξεκινήσουν ή που να σταματήσουν. Οι συνεντευξιαστές δεν περιμένουν να γνωρίζετε όλες τις απαντήσεις. Συχνά ελέγχουν την αντίδραση σας σε «σκληρές ερωτήσεις», για να δουν πως αντιδράτε υπό πίεση. Είναι πολύ χειρότερο να διαπιστώσουν ότι λέτε ψέματα από το να παραδεχτείτε ότι δεν ξέρετε κάτι. Αν δεν είστε σίγουροι για μια απάντηση, δεν πειράζει να πείτε ότι δεν το γνωρίζετε αλλά, στη συνέχεια περιγράψτε με συντομία τα μέτρα που θα λάβετε για να το μάθετε. Αυτό θα δείξει ότι είστε σε θέση να λύνετε τα προβλήματα. Το τελευταίο πράγμα που θέλει ένας εργοδότης είναι να προσλάβει κάποιαν που μεταφέρει τα προβλήματα του στο γραφείο. Ακόμα και αν η συνέντευξη φαίνεται χαλαρή, να τη διατηρείτε πάντοτε σε επαγγελματικά επίπεδα και να αποφεύγετε τη γνωστοποίηση περιττών πληροφοριών. Τίποτα δε δηλώνει «δε με ενδιαφέρει τόσο αυτή η θέση», παρά κάποιον που δεν έχει καμιά έρευνα και γνωρίζει ελάχιστα για την εταιρεία. Είναι ευκολότερο από ποτέ να βρείτε πληροφορίες για μια εταιρεία και τις δραστηριότητες της. Οι υποψήφιοι που δεν το κάνουν, θα μπορούσαν να θεωρηθούν τεμπέληδες, αδιάφοροι ή χωρίς κίνητρο.

Το προφίλ

Η έρευνα διενεργήθηκε ηλεκτρονικά στην Ελλάδα από τη Harris Interactive για λογαριασμό του Kariera.gr σε 143 διευθυντές προσλήψεων και επαγγελματίες ανθρώπινου δυναμικού (εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης, όχι αυτοαπασχολουμένους, με τουλάχιστον σημαντική ανάμειξη στη λήψη αποφάσεων για τις προσλήψεις). Τα μεγέθη για την ηλικία, το φύλλο, τη φυλή / την εθνικότητα, την εκπαίδευση, την περιοχή και το οικογενειακό εισόδημα σταθμίστηκαν, όπου ήταν απαραίτητο, ώστε να εναρμονιστούν με τις πραγματικές αναλογίες τους στον πληθυσμό. Τα δεδομένα έχουν σταθμιστεί ώστε να αντικατοπτρίζουν τη σύνθεση ελλήνων εργοδοτών.Πηγή :Εφημερίδα «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Σχολιάστε

Τα Άγια Θεοφάνεια

«Εγώ μεν εβάπτισα υμάς εν ύδατι, Αυτός δε βαπτίσει υμάς εν Πνεύματι Αγίω».Έτσι μίλησε για τον ερχόμενο Κύριο ο Πρόδρομος στην έρημο. Το δικό μου βάπτισμα έλεγε είναι μια πράξη προκαταρκτική, που συμβολίζει την απόφαση για αλλαγή ζωής. Έρχεται, όμως, Αυτός που θα σας βαπτίσει «εν Πνεύματι Αγίω» και θα σας απαλλάξει οριστικά από την αμαρτία. Όταν πλησιάζουν τα Άγια Θεοφάνεια, θυμόμαστε αυτή τη μεγάλη αλήθεια που έχει τις προεικονίσεις της στην Παλαιά Διαθήκη. Στις πρώτες σελίδες της Αγίας Γραφής διαβάζουμε ότι ο Θεός δημιούργησε κάθε μορφή ζωής από τα ύδατα δια του Πνεύματός Του. «Και πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος» (Γεν. ά, 2). Οι Πατέρες της Εκκλησίας είδαν εδώ την προεικόνιση του βαπτίσματος.

Στις ορθόδοξες εκκλησιές σήμερα εορτάζεται ο αγιασμός των υδάτων, η είσοδος του υλικού στοιχείου στην αμεσότητα της σχέσης ανθρώπου και Θεού. Το νερό, αρχετυπικό σύμβολο της ζωής, της βιολογικής ζωής, αναδείχνεται σε δυνατότητα εξανάστασης του ανθρώπου από τη βιολογική θνητότητα και εισόδου του σε εκείνο τον τρόπο της υπάρξεως που είναι η σχέση, ο έρωτας, η κοινωνία, τρόπο που δε γνωρίζει περιορισμούς χρόνου και φθοράς. Η Γοιρτ’η των Φώτων σημαίνει ότι κάθε μορφή υλικής ύπαρξης φωτίζεται στην προοπτική της μεταποίησής της σε προσωπική σχέση και η εκκλησιαστική ποίηση της σημερινής μέρας είναι ένα θαμβος εξύμνησης της ύλης, του αισθητου κόσμου.

Τα Θεοφάνεια είναι η εν δυνάμει είσοδος της ανθρωπότητας-στο πρόσωπο του Θεανθρώπου-στη Βασιλεία των Ουρανών.